نشانه های افسردگی در مردان و زنان

نشانه های افسردگی

ممکن است گاهی احساس غمگینی کنیم و یا بد خلق شویم، اما افسردگی می تواند بسیار فراتر از یک احساس ناخوشایند باشد. افسردگی به عنوان یک بیماری می تواند در سطوح مختلفی ظاهر شود و از شایع ترین اخلالات روانی است.

افسرده خویی نوعی افسردگی ضعیف است که البته می تواند تا میزان زیادی موجب اختلال در عملکرد کاری و اجتماعی فرد شود. از آن جا که میزان علایم آن به شدت این بیماری اساسی نیست، بسیاری از افرادی که دچار این اختلال روانی اند از مشکل خود آگاهی ندارند و غم و بی انگیزگی خود را به عوامل محیطی یا درونی مرتبط می دانند.

فرد در این حالت بیشتر مدت زمان روزانه را با احساس متوسطی از افسردگی و ملال می گذراند و در هیچ بازه ی زمانی دو ماهه ای زندگی و حال عادی را تجربه نمی کند. افسرده خویی مزمن به حالتی گفته می شود که بیمار بیش از دو سال با مشکلات افسرده خویی دست و پنجه نرم کند. نشانه های افسرده خویی عبارتند از: غمگین بودن، بد بینی، نا امیدی، خستگی، کمبود انرژی، تغییرات قایل توجه در اشتها، اختلال در میزان و کیفیت خواب، زود رنجی، ضعف در تمرکز و دشواری در تصمیم گیری. در صورتی که فردی حداقل دو مورد از این علایم را داشته باشد، مشکوک به افسرده خویی است و باید برای بازیافتن سلامت روانی خود به روانشناس مراجه کند. البته در برخی موارد استقاده از داروهایی مانند داروهای کم کاری تیروئید نیز باعث بروز علایم مشابه می شوند.

تفاوت عمدی ی اختلال افسردگی اساسی با افسرده خویی در این است که بیماران مبتلا به افسرده خویی معمولا زمان شروع بیماری خود را به یاد نمی آورند و از این شکایت می کنند که همیشه افسده بوده اند. در حالی که مبتلایان به این بیماری ، غالبا می توانند زمان شروع افسردگی خود را به صورت تقریبی مشخص کنند. البته در بسیاری از موارد افرادی که مبتلا به افسرده خویی هستند در صورتی که اقدام به درمان نکنند، نهایتا دچار افسردگی عمده یا اساسی خواهند شد. در صورتی که فرد به صورت همزمان درگیر افسرده خویی و افسردگی شود، افسردگی مضاعف رخ می دهد.

نوع اساسی منجر به از کار افتادگی قابل توجه فرد در زمینه های مختلف زندگی فردی و اجتماعی می شود و همچنین عملکرد های روزمره او را از قبیل خوردن و خوابیدن و سلامت جسمانی فرد را تحت تاثیر قرار می دهد. درباره ی علل بروز افسردگی نمی توان به طور قطع اظهار نظر کرد. به طور کلی عوامل زیست شناختی مانند ژنتیک، مصرف برخی داروها و ابتلا به بیماری های مزمن و علل روان شناختی اجتماعی در پیدایش آن موثرند. استرس، عوامل اجتماعی مانند نارضایتی از جامعه، تجربه شکست در زمینه هایی مانند ازدواج یا تحصیل، ابتلا به بیماری های روانی دیگر می توانند زمینه ساز افسردگی شوند.

9 معیار دقیق افسردگی

  • خلق و خوی افسرده
  • بی علاقگی و لذت نبردن از فعالیت هایی که معمولا جالب اند
  • حس خود کم بینی یا احساس گناه بیش از حد
  • فکر کردن به خود کشی به طور مکرر، چه با نقشه یا بدون نقشه و برنامه ریزی
  • مشکلات خواب
  • آشفتگی و کند شدن روانی-حرکتی
  • اختلال در اشتها
  • اختلال در تمرکز
  • خستگی و فقدان انرژی به طور روزانه.

اگر در فردی از چهار مورد اول دو مورد دیده شود، شروع افسردگی قطعیست و اگر از پنج مورد بعدی سه مورد قابل تشخیص باشد، فرد حتما مبتلا به افسردگیست.

 

درباره پایگاه اطلاع رسانی ریحانه

دیدگاهتان را بنویسید

*

دو × چهار =