مدل های جذاب لباس، از عکس تا واقعیت

مدل های جذاب لباس

برای بسیاری از ما گشت زدن در دنیای مجازی و دیدن مدل های مختلف لباس و زیورت آلات به یک تفریح بدل شده. همچنین اگر قصد خرید لباسی را داشته باشیم، ترجیح می دهیم قبل از رفتن به مراکز خرید، به استفاده از شبکه های مجازی و یا وبسایت های مربوط به مد و لباس ذهنیتی درباره ی آن چه می خواهیم کسب کنیم. این کار، راه راحت و بدون هزینه ایست برای انتخاب حدودی چیزی که می خواهیم.

با دیدن عکس های جذاب از لباس هایی که با سلیقه با هم ست شده اند، دست و دلمان می لرزد و به قصد خرید آن ها راهی بازار می شویم. اما مشکل هنگامی به وجود می آید که مراکز خرید و بوتیک ها را یکی پس از دیگری زیر پا می گذاریم و دست از پا دراز تر به خانه بر می گردیم.

در بسیاری از مواقع، پست های اینستاگرامی مربوط به محصولات مردانه و زنانه ایست که در بازار موجودند. اما نکته ای که باعث می شود پس از زیر و رو کردن مغازه ها نا امید شویم، تفاوت چشمگیر کیفیت لباس های موجود در بازار است. ماجرا از این قرار است که عکس هایی که در سایت ها و مجلات مربوط به مد و فشن چاپ می شوند، تولیدات مرغوب کمپانی های بزرگ پوشاک می باشند. اما چیزی که غالبا بازار کشور های جهان سومی را احاطه می کند، کپی کاری های بی کیفیت و دست چندم از این مدل هاست.

مساله ی دیگر مربوط به قیمت هاست. بالاخره پس از زیر پا گذاشتن یک مرکز خرید معروف، همه ی اجزای ست مورد نظر را می یابید؛ اما هزینه ی خرید آن ها به قدری بالاست که قید اجرای طرح انتخابی تان را می زنید. بسیاری از این لباس ها از کشور هایی مانند ترکیه و دوبی وارد می شوند و از آن جا که این واردات به صورت فردی و نه تحت عنوان نمایندگی انجام می شود، قیمت تمام شده برای مشتری گاهی بیش از چهار برابر قیمت اصلی لباس است. بنا بر این دلایل تصور بسیاری از دنبال کردن تازه های مد و فشن، مساوی با صرف کردن مقدار زیادی هزینه است. تصوری که در داخل مرز ها چندان هم بیراه نیست.

البته نمایندگی های داخلی هم وضعیت بهتری ندارند؛ گرچه قیمت لباس در این فروشگاه ها مطابق با قیمت اصلی لباس است، اما تفاوت عمده ی آن ها با فروشگاه های خارج از کشور در چگونگی حراج و تخفیفات است. به دلایل مختلف از جمله قدرت خرید پایین مردم، این برند ها فروش آنچنانی ای ندارند. هر چه فروش کمتر باشد، میزان تخفیفات و حراج ها هم کمتر است. بسیاری از این فروشگاه ها فقط حراج پایان فصل، آن هم به صورت محدود و با تعداد روز های کم برگزار می کنند.

همیشه هم قیمت مانع رسیدن شما به خواسته تان نمی شود. گاهی چیزی که پسندیده اید واقعا در بازار نیست. حتی نمونه ی مشابهش را هم پیدا نمی کنید. بسیاری از طرح های پر طرفدار در خارج مرز ها، خریدار چندانی در داخل ندارند. از این رو فروشنده ها ریسک وارد کردن این محصولات را به جان نمی خرند. در این صورت شما می مانید و عکس لباس مورد نظرتان.

در بسیاری از مواقع ممکن است تصمیم بگیرید مدل مورد نظر را بدوزید. اما دوختن لباس هم مشکلات خودش را دارد؛ از پیدا کردن پارچه ی مورد نظر یا حتی مشابه گرفته تا خیاط زبر دست. بالاخره موفق می شوید و عکس لباسی که پسندیده اید را به خیاط نشان می دهید. پس کلی انتظار و نوبت های چند باره ی پرو، باز هم این ریسک وجود دارد که نتیجه راضی کننده نباشد.

شبیه شدن به عکس های به اصطلاح ژورنالی و آن چه در شبکه های اجتماعی می بینیم، سخت تر از چیزیست که تصور می شود و اگر بگوییم امروزه به یکی از دغدغه های بانوان و حتی آقایان در امر پوشش بدل شده، پر بیراه نگفته ایم.

درباره پایگاه اطلاع رسانی ریحانه

پاسخ دهید

*

2 × پنج =